Hoe overeind blijven als de wereld je overweldigt?

27-03-2021

We leven in een pittige tijd. Er gebeurt van alles in de wereld en we weten niet altijd even goed meer hoe we er mee om moeten gaan. Pijnpunten worden getriggerd, geduld wordt op de proef gesteld. 

Mensen gaan nu heel erg vanuit patronen reageren. Sommigen raken gefrustreerd en leggen de schuld bij de ander. Anderen voelen zich het slachtoffer van wat er in de wereld gebeurt. Nog anderen blijven actief vechten en protesteren om anderen wakker te schudden. Er zijn ook mensen die het hardnekkig volhouden om positief te blijven denken en de rest proberen te onderdrukken. Als ze maar positief genoeg blijven denken, hopen ze in een hoge energie te blijven. Anderen blijven wachten. Wachten tot alles beter wordt. 

Mensen doen er alles aan om overeind te blijven en reageren dus heel erg vanuit deze patronen. De patronen die we in onze kindertijd ontwikkelden, worden in deze woelige tijden heel erg actief. Er wordt innerlijk vanalles losgeschud en de meesten van ons weten niet hoe er mee om te gaan. We vinden het veiliger om vanuit deze patronen te gaan reageren dan te gaan voelen wat er innerlijk speelt. 

Het reageren vanuit deze patronen zijn slechts overlevingsmechanismes. Ze leggen een laagje boven onze pijn en ze zorgen ervoor dat we onze pijn niet te moeten voelen. 

Ware transformatie gebeurt als we in staat zijn onze pijn te doorvoelen. Doorvoelen geeft ruimte. Hoe meer weerstand we bieden tegen onze innerlijke beleving, hoe woeliger het wordt. Hoe meer we het afreageren naar de buitenwereld, hoe meer chaos we creëren en hoe langer dit proces duurt. 

Deze tijd nodigt ons uit om innerlijk werk te verrichten. Er gebeurt veel in de wereld en er wordt van alles los geschut. Het naar boven komen van boosheid en frustraties zijn steeds groeimogelijkheden. Wat maakt die uiterlijke factor in mezelf los? Kan ik mezelf toestaan deze emotie volledig te doorvoelen? Mag ik ook deze 'negatieve' emoties ervaren? Blijf ik ze onderdrukken of kan ik ze er helemaal laten zijn? 

Ik ben in ieder geval voorstander. Als we in staat zijn ook de minder leuke emoties te doorleven, ontstaat ruimte. Innerlijke ruimte. Het doorleven van emoties zorgt ervoor dat we opnieuw met onszelf kunnen connecteren. Dan hebben externe factoren minder invloed. Innerlijke vrijheid en ruimte is een staat van zijn en daar kan niemand iets aan veranderen. 

De huidige tijden nodigen ons uit om onszelf opnieuw te leren kennen. Voordien was dat niet nodig. We werden gedragen door het systeem en zelfreflectie was niet nodig. Vandaag is het tijd om naar binnen te keren en opnieuw op onze eigen kracht te vertrouwen. Onze eigen creatiekracht is zoveel groter dan we voor mogelijk konden houden. De huidige tijden nodigen ons uit om hier opnieuw mee kennis te maken.