Iets wat me raakte

18-08-2020
Ik schreef enkele dagen terug een blog over spiritualiteit en pseudospiritualiteit.

Ik deelde de link op mijn facebookprofiel en ik kreeg van een dame volgende reacfie: 'aaaaargh... een échte spirituele die eens gaat vertellen wat pseudo is. Vanuit ego. Soit, het is al goed dat ze dit durft te delen als 'haar waarheid'.' 

Wat kwam DAT even binnen zeg! Het feit dat deze reactie mij zo hard triggert vertelt me dat ik haar woorden geloof. Misschien heb ik de verkeerde woorden gebruikt en was ik niet authentiek genoeg?

Ik voel hoe ik mezelf na deze reactie compleet kwijt ben. Ik ben niet meer aanspreekbaar en zit verslagen naar dat scherm te staren. Het raakt me diep omdat deze dame me in het dagelijkse leven kent... 

Als ik wat later mijn lichaam probeer te voelen ervaar ik hoe mijn energie uit mijn lichaam wil gaan. Mijn lichaam is leeg en ik voel enkel hoe mijn energie via mijn hoofd uit mijn lichaam wil treden. Mijn ziel wil naar huis :-). Ik voel hoe ik mijn wortels kwijt ben geraakt, hoe ik vanuit mijn hoofd oplossingen probeer te zoeken. Ik besef dat dat een eindeloos straatje is omdat ik ondertussen weet dat daar geen antwoorden zitten. 

Ik probeer in re voelen wat ik kan doen. Ik probeer toch even in de stilte te gaan en te zien of er iets komt. Er komt in me op om spiegels te plaatsen. Als ik me dat visualiseer, voel ik hoe de energie die eerst zo hard binnenkwam, van mij weggekaatst wordt. En klein pakketje komt er door; het pakketje waar ik mee te dealen heb. 

Ik kan nu zien dat een groot stuk van deze reactie iets over de dame zegt en dat niet alles voor mij bedoeld is.

Nu kan ik met de trigger aan de slag. Ik heb voor mezelf beslist deze blogs te schrijven, om me meer in mijn eigen processen te verdiepen. Ook voor mij zijn ze dus werken in evolutie. De reactie doet me het gevoel geven gefaald te hebben, niet goed genoeg te zijn. 

Ik vind het zo boeiend om mijn lichaam te observeren nu. Mijn eigen energie is bijna helemaal uit mijn lichaam en andere, lagere frequenties komen binnen. Zo krijg ik eventjes een heel erg depressief gevoel waar ik als kind zo lang mee geleefd heb. Ook een andere situatie waar een vriendin van me afstand van me genomen heeft nadat ik heel erg in oude patronen geschoten ben, komt nu heel hard bij me binnen. Zo boeiend. Doordat mijn eigen energie uit mijn lichaam gaat, komen al die zaken zomaar binnen. 

Ik bekijk even verder wat ik kan doen om de trigger verder aan te pakken. Kan ik mezelf toestaan om te falen? Kan ik mezelf toestaan blogs te schrijven over processen die ik aan het doorleven ben? 

Ik voel hoe mijn systeem meer tot rust komt nadat ik mezelf toestemming hier toestemming voor geef. Met dit stukje kan ik aan de slag. 

De dame heeft voor een stuk gelijk. Die dag was ik al een hele dag aan het kijken wie mijn artikels leuk vond. Puur ego dus. Met een stevige trigger er bovenop. Maar dat is ok. Ik sta mezelf toe te falen en te groeien.