Pseudo-spiritualiteit

Recent werd ik gevraagd wat spiritualiteit voor mij nu precies betekent. Tot mijn grote verbazing kwam ik tot de ontdekking dat ik daar eigenlijk niet meteen een antwoord op had. Bizar. Ik heb ook wel lang weerstand gehad op de term 'spiritualiteit', omdat dat voor mij heel erg zweverig over komt. Daar heb ik het dus niet zo voor. 

Ik kwam tot het besluit dat spiritualiteit voor mij gewoon betekent; leven volgens wat je lichaam je aangeeft. Ons lichaam is de grootste raadgever. Ons lichaam weet alles, we moeten gewoon opnieuw leren luisteren. 

Om één of andere reden worden we opgevoed op een wijze waarbij we geloven dat enkel ons hoofd de intelligentie bevat en vaak worden we zelfs geleerd onze authentieke gevoelens te onderdrukken. 

Niets is minder waar. Ons hoofd 'denkt' dat het controle heeft, maar dat is slechts illusie. Zelf ervaar ik dat ik heel erg in mijn hoofd kan schieten na een trigger. Het wordt zomaar geactiveerd en het is niet altijd even evident om zomaar uit het denken te gaan. Ik vind het wel heel mooi te observeren hoe dat mechanisme geactiveerd wordt. Want dat is het; het is slèchts een mechanisme dat tracht controle te behouden. Dat is heel contradictorisch want het denken wil je beschermen, terwijl het net het denken is dat op angst gebaseerd is. Zo ervaar ik het toch... 

Ik ervaar meer en meer hoe fijn het is om uit het denken te gaan. Me over te laten aan de rust en stilte. Dat is de natuurlijke staat van het lichaam. Alleen op deze wijze kan ik me over laten aan het groter geheel. Zo ga ik handelen wanneer mijn lichaam dat vraagt, rusten wanneer ik rust nodig heb, ... Ik leg momenteel heel weinig dingen 'vast' omdat ik enkel op het moment zelf kan voelen of ik daar zin in heb of niet. Momenteel heb ik het heel erg voor last-minute beslissingen. Soms kan ik niet anders, maar ik houd het minimaal. 

Ik ervaar dat, wanneer ik me durf overlaten aan het innerlijk weten van mijn lichaam en dus handel wanneer mijn lichaam dat vraagt, maar ook rust neem wanneer mijn lichaam dat vraagt, ik vééél productiever werk. Ik kon vroeger uren werken voor een minimaal resultaat. Nu haal ik in enkele minuten een resultaat waar ik vroeger uren over deed. Hoe mooi is dat... 

Dat is voor mij dus wat echte spiritualiteit is. Luisteren naar je innerlijk weten. 

De term pseudo-spiritualiteit kwam in me op; namaakspiritualiteit. Hier gaan mensen niet luisteren naar het innerlijk weten van hun lichaam, maar alleen maar luisteren naar de spirituele wetten van spirituele leraars. Zo wordt spiritualiteit vanuit het hoofd beleefd; ook wel spiritueel ego genoemd. Ik ben er zelf ook zo eentje geweest. Heel vaak zie ik mensen hun leven leiden volgens de 'spirituele wetten.'  Ze maken zichzelf wijs hoe ze zich zouden moeten voelen. Er is geen moeten. Nergens. Er is alleen de intelligentie van je eigen lichaam. Dat is ware spiritualiteit. 

Mijn grootste schakelpunten zijn er gekomen toen ik alle wetten overboord kapte en gewoon deed wat mijn lichaam mij aangaf. En dat blijkt altijd te kloppen. Het hoofd 'denkt' dat het alles weet, maar het lichaam weet het beter.