Stemmen

Maf eigenlijk hoe we als 'gek' worden bekeken als we vertellen dat we stemmen horen. De meeste mensen vinden dat er maar één stem is die de waarheid vertelt en dat is volgens hen de stem van ons verstand. We worden heel vaak onbegrepen door anderen als we niet naar ons verstand luisteren. 

Ik vind het een boeiend feit dat we bijna allemaal opgroeiden met het idee dat de stem van ons verstand de enige waarheid in pacht heeft, terwijl het net de stem in ons hoofd is die ons gek maakt. Het is hij die angst zaait en verhalen creëert die op illusie gebaseerd zijn, de stem die alles wil controleren, terwijl de wereld niet te controleren valt. 

Als we naar de andere stem luisteren die van veel dieper komt, van diep uit onze buik, dan kunnen we nochtans een veel rustiger pad bewandelen. Het is het pad dat gebaseerd is op vertrouwen. Het is die stem die ons de weg leidt, de stem die je enkel in de rust weet te vinden. 

Toch is het begrijpelijk dat we vaak de stem van ons verstand gevolgd hebben. De stem van ons verstand is luid en hard, hij roept dat hij de controle heeft over ons leven. Vooral als we in angst zijn, gaat die stem heel luid roepen en hoor je de zachte stem van het vertrouwen niet meer.  De stem in het hoofd is harder, luider en is op angst gebaseerd. Hij neemt beslissingen die hem het veiligst lijken. Hij vormt zijn mening die gebaseerd is op ervaringen uit het verleden en hij neemt die beslissing die het best mogelijke perspectief voor de toekomst voorziet. De stem uit het hoofd is een harde werker; hij is constant aan het rekenen en beredeneren. 

Om de echte, zachtere stem te kunnen horen, moeten we stilstaan; dit betekent stoppen met luisteren naar de harde stem, durven in onwetendheid stappen en de controle loslaten. Alleen als we door de die angst gegaan zijn, kunnen we de zachtere stem horen en durven we in de rust te zakken.

Na het doorleven van de angst komt er een diepe vorm van vertrouwen. Een vertrouwen dat gebaseerd is op een diep weten. De stem in de buik is licht. Hij is stiller, zachter en niet dwangmatig. In rust zal hij je steeds slechts in het moment de weg wijzen. Hij geeft je geen beeld over de toekomst. Hij vraagt letterlijk om in overgave te stappen en het leven te leven zoals het zich aanbiedt.