Triggers

20-08-2020
Soms kan iemand je heel hard triggeren, waarna één of meerdere van je patronen geactiveerd worden.

We kunnen er niet om heen. We hebben ze allemaal. Slechts enkelen zijn zo 'verlicht' dat er slechts weinig mechanismes overblijven. Ik denk niet dat er al een menselijk wezen bestaat bij wie geen enkel patroon meer actief wordt.

Ik heb het de laatste tijd verschillende keren meegemaakt, dat heel erg lelijke patronen in mezelf geactiveerd werden. Ik vind mezelf echt geen leuk mens dan. Als ik er achteraf naar terug kijk, schaam ik me dood en veroordeel ik mezelf heel hard op mijn gedrag. Meestal heb ik dan mijn eigen patronen heel erg op mijn omgeving geprojecteerd. Zo gaat dat meestal.

Ik vind het op heden nog moeilijk om die egostukken in mezelf te accepteren. Ze zijn zo donker en hard. Ik zou ze liever zo snel mogelijk weg hebben, maar zo werkt het natuurlijk niet. Pas wanneer ik die stukken in mezelf kan accepteren, zal ik ze sneller kunnen detecteren en zorgen dat ze geen overhand nemen. 

Ik voel hoe ik energieverlies creëer, door het niet accepteren van mijn geactiveerd patroon en dat terwijl ik weet dat het niet accepteren van iets wat is, het meest nutteloze is dat bestaat. 

Het niet kunnen accepteren van een gedrag dat ik in het verleden stelde, komt doordat ik dat gedrag veroordeel en ondertussen weet ik: wat je veroordeelt, blijft bestaan.

Zo zie ik ook hoe ik 'denk' dat andere mensen over mij denken. Doordat ik mezelf veroordeel, ga ik er van uit dat ook anderen mij veroordelen.  

M'n uiterlijke wereld is een projectie van je innerlijke wereld, dus zolang ik mezelf veroordeel zal ik oordeel uit mijn omgeving ontvangen, of zeker zo interpreteren. Eens ik mezelf volledig accepteer, zal het gevoel van veroordeeld worden, verdwijnen. 

Ik voel bij mezelf heel erg bewustzijns-shifts. Soms zie ik het helemaal helder en klaar, maar als een patroon geactiveerd wordt, is het alsof mijn bewustzijn verandert. Dan zie ik de wereld helemaal anders. 

Boeiend, hoe iedereen de wereld vanuit zijn bewustzijn of vanuit zijn bril ziet... Er zijn verschillende niveaus in bewustzijn, maar is het éne beter dan het andere? Het zou allemaal hetzelfde zijn, maar ik ervaar dat, als ik een periode in een lager bewustzijn zit, het ga veroordelen en dus niet accepteer. 

Met tijd en boterhammen. Het zijn allemaal processen, geen quickfixes...